Przedszkole jest jednostką podległą Gminy Nieporęt (http://www.nieporet.pl)
Optymistyczne Przedszkole

Motto przedszkola:

Bo odkrywać świat, to nasza wielka sprawa

Bo zdobywać świat, to jest nasz wielki cel

My odkrywcy z Akademii wyruszamy

A więc ruszaj z nami bracie, jeśli chcesz."


Prawa Dziecka

KARTA PRAW DZIECKA

"Wymarzone dzieciństwo"

· Mam prawo nie tylko do egzystencji, ale i do życia.
· Mam prawo do własnej osobowości. Nie jestem niczyją własnością
· Mam prawo być równym każdej równej istocie ludzkiej bez względu na wiek
· Mam prawo oczekiwać szacunku.
· Mam prawo być samym sobą, posiadać własną tożsamość.
· Mam prawo wyrażać moje myśli i uczucia, a także być wysłuchanym.
· Mam prawo pytać "dlaczego" i otrzymywać odpowiedź.
· Mam prawo być wychowanym bez krzyku, lekceważenia czy poniżania.
· Mam prawo być kochanym takim, jakim jestem.
· Mam prawo do wolności.
· Mam prawo sam kształtować swoje własne przekonania, wierzenia i normy.
(Wg Janet G. Woltitz)

Niech się wreszcie każdy dowie
i rozpowie w świecie całym,
że dziecko to także człowiek,
tyle że jeszcze mały.
Dlatego ludzie uczeni,
którym za to należą się brawa,
chcąc wielu dzieci los odmienić,
spisali dla was mądre prawa.
Więc je na co dzień i od święta
spróbujcie dobrze zapamiętać:

"NIKT MNIE SIŁĄ NIE MA PRAWA ZMUSZAĆ DO NICZEGO, A SZCZEGÓLNIE DO ZROBIENIA CZEGOŚ NIEDOBREGO.
MOGĘ UCZYĆ SIĘ WSZYSTKIEGO CO MNIE ZACIEKAWI I MAM PRAWO SAM WYBIERAĆ Z KIM SIĘ BĘDĘ BAWIĆ.
NIKT NIE MOŻE MNIE PONIŻAĆ, KRZYWDZIĆ, BIĆ, WYZYWAĆ I KAŻDEGO MOGĘ ZAWSZE NA RATUNEK WZYWAĆ.
JEŚLI MAMA ALBO TATA JUŻ NIE MIESZKA Z NAMI, NIKT NIE MOŻE MI ZABRONIĆ SPOTYKAĆ ICH CZASAMI.
NIKT NIE MOŻE MOICH LISTÓW CZYTAĆ BEZ PYTANIA, MAM TEŻ PRAWO DO TAJEMNIC I WŁASNEGO ZDANIA.
MOGĘ ŻĄDAĆ, ABY KAŻDY UZNAŁ MOJE PRAWA, A GDY RÓŻNIĘ SIĘ OD INNYCH, TO JEST MOJA SPRAWA."
TAK SIĘ TU W WIERSZE POUKŁADAŁY, PRAWA DLA DZIECI NA CAŁYM ŚWIECIE,
BYŚCIE W POTRZEBIE Z NICH KORZYSTAŁY, NAJLEPIEJ JAK UMIECIE.
PRAWA NASZYCH DZIECI !!!

Dzieci są najmłodszymi obywatelami kraju, w którym żyją, a więc ich prawa mieszczą się również w prawach przysługujących wszystkim członkom społeczeństwa. Ze względu na niezaradność i niedojrzałość psychiczną oraz słabość organizmu, dziecko wymaga specjalnej ochrony i oddzielnych praw.
Prawa te wyznaczają miejsce dziecka w rodzinie, społeczeństwie i państwie, dają dziecku specjalne uprawnienia, które mają mu zapewnić odpowiednie warunki do życia i pełnego rozwoju jego osobowości oraz możliwości pozytywnej samorealizacji i współtworzenia losu.

Z naczelnej zasady "Nie ma dzieci - są ludzie", przyjętej przez Korczaka, wynika ustawiczna troska o wciąż nie respektowane przez dorosłych prawa dziecka. Janusz Korczak wyróżnił następujące prawa dziecka:

Prawo do szacunku

Prawo to najbardziej lekceważone i najmniej popularne we współczesnym świecie. Korczak apelował do dorosłych i domagał się szacunku dla dziecka - człowieka. Szacunku dla jego niewiedzy, dla wysiłku poznawania, dla jego skromnej wartości, szacunku dla tajemnic i wahań, ciężkiej pracy, wzrostu, dla bieżącej godziny, w której żyje dziecko. Ważne jest uwzględnienie inności każdego "malca", jego podstawowych potrzeb. Dzieci trzeba nie tylko kochać, ale też dobrze traktować, a to oznacza indywidualne podejście

Prawo do niewiedzy

Dla kilkuletniego dziecka nie wszystko jest proste i jasne jak nam się wydaje. Potrzeba wielkiej wyrozumiałości i cierpliwości wobec niekończących się pytań dzieci, one mają do tego prawo, gdyż otaczający ich świat jest nieznany. Wiele błędów w ich postępowaniu wynika z niewiedzy. Dziecko tak krótko jest z rodzicami, a tak wiele trzeba je nauczyć zanim pójdzie w świat. Czy nie byłoby wspaniale, gdyby można było przetwarzać naszą złość i wykorzystywać ją nie do obrażania, ale do przekazywania dziecku wartościowych informacji.
Ukazywanie wiedzy z różnych dziedzin na miarę pojemności dziecka - oto zadanie domu i przedszkola. To prawo jest aktualnie przestrzegane w przedszkolu. Całodzienny w nim pobyt to nic innego jak wielozmysłowe poznawanie otaczającej rzeczywistości. Poprzez zajęcia prowadzone w różnej formie i oparte na założeniach Programu wychowania w przedszkolu oraz zabawę - każde dziecko cierpliwie, z pomocą wychowawców, uczy się tajników życia. Jedynie niepokojem zaczyna napawać fakt, iż rodzice w swoich marzeniach chcą mieć dzieci zdolne i wszystkowiedzące. Niekiedy stawiają zbyt duże wymagania kosztem zabawy, zapominając o tym, iż ich córka czy syn ma prawo do niewiedzy. Przed nim szkoła, w której będzie się uczył dalej.

Prawo do niepowodzeń i łez

Wszyscy jesteśmy zdani na próby i błędy, wszyscy się mylimy. Jesteśmy podatni na niepowodzenia. Cytat ten mówi o nas dorosłych, a ileż bardziej odnosi się do dzieci, które spotykają się z różnymi postawami z naszej strony. Gniew, złość, etykietki, oskarżanie za niepowodzenia dziecka, wywołuje u niego agresję i płacz, ale są to łzy niemocy i buntu, rozpaczliwy wysiłek protestu, wołanie o pomoc, skarga na niedbałą opiekę, objaw złego samopoczucia, a zawsze cierpienia. Trzeba cierpliwie czekać, aż dziecko wydorośleje, nabierze doświadczenia życiowego i rozumu. Nie wolno spodziewać się natychmiastowej zmiany. Niekiedy wystarczy poczekać i okazać trochę wyrozumienia, bo nawet najlepsi mają swoje złe dni, kiedy wszystko się wali i sami nie wiedzą dlaczego. Współczesna psychologia proponuje zamiast karania: pokaż dziecku, jak może naprawić zło, np. Widzę rozlane mleko, potrzebna jest ścierka. Drugim skutecznym sposobem jest określenie uczucia dziecka w momencie niepowodzenia np. przykro jest, gdy się coś nie uda. O ileż mniej popłynęłoby łez rozpaczy (niekiedy płacz jest potrzebny dla rozładowania emocji), gdyby nasze reakcje na niepowodzenie dziecka były odpowiednie.

Prawo do upadków

Obcując na co dzień z dziećmi, nie powinno nas dziwić, że dzieci upadają czy grzeszą. Błądzić jest rzeczą ludzką. Myśl o pomyłkach i upadkach własnych i cudzych nie należy do przyjemnych. Niechętnie zgadzamy się z tym, że jesteśmy stworzeni do prób i błędów, niechętnie też przyznajemy prawo do takiego postępowania naszym bliźnim. Wychowawca uznając prawo do upadków, akceptując błędy podopiecznych musi pamiętać, że jego obowiązkiem jest obserwowanie zachowania, wyjaśnianie przyczyn nieprawidłowości i odchyleń w rozwoju oraz podejmowanie działań kompensacyjnych wobec dzieci, które tego potrzebują. Szukanie przyczyn, diagnoza złego zachowania, podjęcie terapii oraz nasza wyrozumiała cierpliwość - to sposób na promowanie tego prawa.

Prawo do własności

Każdy kamyczek, rysunek, znaleziony przedmiot, czy znajdujący się w kieszeni bądź szufladce kasztan, to dla dziecka skarb. Podczas zabawy widać, że dzieci mają swoje ulubione zabawki, własne kąciki pełne drobnych skarbów. Ponadto wszystkie wytwory plastyczne to wspaniały skarbiec. Poszanowanie prawa do własności jest konieczne zarówno ze strony nauczycieli jak i rodziców. Uczymy dzieci, iż mają prawo do własności, ale też powinny respektować je wobec każdego kolegi. Dzieci mają prawo do ulubionych zabawek przedszkolnych oraz mogą samodzielnie dysponować przedmiotami oddanymi im do użytku.

Prawo do tajemnic

Dzieci w przedszkolu, już nawet te najmłodsze, mają swoje tajemnice osobiste, rodzinne czy koleżeńskie. Budowanie barier z krzesełek, izolacja od wzroku dorosłego to też ich świat zabawowych tajemnic. Dziecko w swej szczerości często dzieli się wydarzeniami rodzinnymi. Dorosły szanujący jego tajemnicę, uczy swą postawą, że są sprawy o których nie mówi się wszystkim.

Prawo do radości

Umiejętność odczuwania radości wydaje się cechą lub nastawieniem, które towarzyszy nam od dzieciństwa. Szczęście ma swoje źródło w naszym wnętrzu. Początkiem wszelkiego szczęścia i rozwoju jest radosna samoakceptacja: muszę nauczyć się cieszyć z tego, że jestem sobą. Trzeba nam stawać się ludźmi, którzy mają poczucie humoru i potrafią się cieszyć dobrem w sobie i pięknem otoczenia. Niekiedy nierozumna miłość odbiera dziecku radość pokonywania trudności, satysfakcję z samodzielnego radzenia sobie, odkrywania i poznawania. Dla własnej wygody rodzice wyręczają je w czynnościach samoobsługowych, odbierając im chęć do samodzielnych prób. A najwyższa jest radość pokonania trudności, osiągniętego celu, odkrytej tajemnicy. Wszystko co służy odprężeniu, wypoczynkowi, co uprzyjemnia czas, bawi, rozwesela - to powinno wypełniać chwile spędzone w domu i przedszkolu.

Prawo do wypowiadania swoich myśli i uczuć

Korczak, prawo to uważa za pierwsze i podstawowe, gdyż przez to mały człowiek nauczy się czynnego udziału w naszych o nim rozważaniach. Gdy dziecko samo zaufa i powie, co jest jego prawem, mniej będzie zagadek i błędów. Łamanie tego prawa jest wielką krzywdą wyrządzoną dziecku, którą trudno w życiu naprawić. Dziecko ma prawo do swoich uczuć oraz ma prawo i obowiązek dzielić się swoimi uczuciami. Dzieci potrzebują tego, aby ich uczucia były akceptowane i doceniane. Wszystkie uczucia można zaakceptować.



Janusz Korczak
Prośby dziecka"

1) Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony.
2) Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję - poczucia bezpieczeństwa.
3) Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w ogóle możliwe.
4) Nie rób ze mnie większego dziecka, niż jestem. To sprawia, że przyjmuje postawę głupio dorosłą.
5) Nie zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. O wiele bardziej przejmuję się tym, co mówisz, jeśli rozmawiamy w cztery oczy.
6) Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.
7) Nie wmawiaj mi, że błędy, które popełniam, są grzechem. To zagraża mojemu poczuciu wartości.
8) Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że cię nienawidzę. To nie ty jesteś moim wrogiem, lecz twoja miażdżąca przewaga
9) Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć twoją uwagę.
10) Nie zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed tobą bronić i robię się głuchy.
11) Nie dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie tłamszony, kiedy nic z tego wszystkiego nie wychodzi.
12) Nie zapominaj, że jeszcze trudno mi jest precyzyjnie wyrazić myśli. To dlatego nie zawsze się rozumiemy.
13) Nie sprawdzaj z uporem maniaka mojej uczciwości. Zbyt łatwo strach zmusza mnie do kłamstwa.
14) Nie bądź niekonsekwentny. To mnie ogłupia i wtedy tracę całą moją wiarę w ciebie.
15) Nie odtrącaj mnie, gdy dręczę cię pytaniami. Może się wkrótce okazać, że zamiast prosić cię o wyjaśnienia, poszukam ich gdzie indziej.
16) Nie wmawiaj mi, że moje lęki są głupie. One po prostu są.
17) Nie rób z siebie nieskazitelnego ideału. Prawda na twój temat byłaby w przyszłości nie do zniesienia. Nie wyobrażaj sobie, iż przepraszając mnie stracisz autorytet. Za uczciwą grę umiem podziękować miłością, o jakiej nawet ci się nie śniło.
18) Nie zapominaj, że uwielbiam wszelkiego rodzaju eksperymenty. To po prostu mój sposób na życie, więc przymknij na to oczy.
19) Nie bądź ślepy i przyznaj, że ja też rosnę. Wiem, jak trudno dotrzymać mi kroku w tym galopie, ale zrób, co możesz, żeby nam się to udało.
20) Nie bój się miłości. Nigdy.


Otoczone krytyką” Autor nieznany

Otoczone krytyką, dziecko uczy się potępiać.
Otoczone wrogością, dziecko uczy się agresji.
Otoczone lękiem, dziecko uczy się nieufności.
Otoczone żalem, dziecko uczy się rozczulać nad sobą.
Otoczone zazdrością, dziecko uczy się poczucia winy.
Otoczone zachętą, dziecko uczy się pewności siebie.
Otoczone tolerancją, dziecko uczy się cierpliwości.
Otoczone pochwałą, dziecko uczy się doceniać innych.
Otoczone akceptacją, dziecko uczy się kochać.
Otoczone aprobatą, dziecko uczy się lubić siebie.
Otoczone uznaniem, dziecko uczy się stawiać sobie cele.
Otoczone bezstronnością, dziecko uczy się, czym jest sprawiedliwość.
Otoczone uczciwością, dziecko uczy się, czym jest prawda.
Otoczone bezpieczeństwem, dziecko uczy się wiary w siebie swoich bliskich.
Otoczone życzliwością, dziecko uczy się, że dobrze jest żyć na świecie.

ŻELAZNE REGUŁY WYCHOWAWCZE DLA RODZICÓW

1. Nigdy przy dzieciach nie kłóćcie się. Jeżeli zaistnieją nieporozumienia, załatwiajcie to między sobą, bez świadków.
2. Nigdy przy dzieciach nie róbcie wymówek i nie sprzeczajcie się, zwłaszcza na ich temat.
3. Nigdy nie pozwalajcie dzieciom na rzeczy zabronione przez drugie z rodziców.
4. Nigdy nie zwierzajcie się dziecku z wzajemnych żalów.
5. Nigdy w obecności dzieci nie wypominajcie sobie wad ani przewinień.
6. Nigdy nie podważajcie szacunku ani nie osłabiajcie miłości dziecka do drugiego z rodziców.
7. Nigdy nie mówcie dziecku: “Tylko nie mów tego mamie”, albo “Nic nie powiedz ojcu”.
8. Nigdy nie mówcie dziecku: “Powiem tatusiowi, jaki byłeś dziś niegrzeczny”.
Jeżeli dzieci straszy się ojcem, to jak mogą go kochać i mieć do niego zaufanie?
9. Nigdy nie wydawajcie dzieciom nieprzemyślanych poleceń. Nie wolno ich też co chwila zmieniać, aby dziecko nie spostrzegło, że nakazy i zakazy zależą wyłącznie od chwilowych humorów czy nastrojów.
10. Nigdy nie wyróżniajcie żadnych z dzieci, lecz wszystkie traktujcie sprawiedliwie.
11. Nie bądźcie rodzicami, którzy wszystko wykonują za dzieci, ale stawiajcie im słuszne wymagania i powoli wdrażajcie do samodzielnej pracy.
12. Bądźcie tacy, jakimi chcielibyście widzieć wasze dzieci.

SZUKAJMY DROGI DO NASZYCH DZIECI

1. Przyglądaj się dziecku jak komuś, kto odbywa ciężką wspinaczkę pod wysoką górę.
2. Zauważaj jego mocne strony.
3. Naucz się słuchać.
4. Szanuj uczucia swojego dziecka.
5. Każdego dnia doceń coś, co dziecko zrobi dobrze.
6. Dziel się z dzieckiem swoimi uczuciami.
7. Bądź stanowczy pomagając dziecku w dokonywaniu zdrowych wyborów.
8. Zacieśnij więź między domem a przedszkolem (szkołą).
Dziel się z wychowawcą tym, co lubisz i podziwiasz w swoim dziecku.
9. Ucz swoje dziecko, że nie jest tylko samym ciałem.
10. Twórz i pielęgnuj pozytywną atmosferę w domu.
11. Ciesz się i baw ze swoim dzieckiem.
12. Dawaj dziecku to, co masz w sobie cennego i ważnego.
13. Interweniuj, gdy twoje dziecko mówi o sobie negatywnie.
14. Mów szczerze o wszystkich oczekiwaniach.
15. Pozwalaj dziecku brać udział w decyzjach i wyborach dotyczących jego samego i waszej rodziny.
16. Słuchaj nie osądzając.
17. Jasno formułuj wymagania.
18. Wprowadź na stałe humor w wasze życie.
19. Nigdy nie zawstydzaj, nie ośmieszaj ani nie wprawiaj dziecka w zakłopotanie.
20. Okazuj swojemu dziecku Miłość bez stawiania warunków.
Wzajemna miłość to pozwolić Tobie i Mnie być sobą.

PROSTE ŻYCZENIA MAŁEGO DZIECKA

1 Kochajcie mnie i mówcie mi o tym, potrzebuję stale czuć waszą miłość.
2 Nie porównujcie mnie z innymi dziećmi. Ja jestem indywidualnością, jedyną w swoim rodzaju osobą. Rozwijam się według własnego rytmu i możliwości. Postępy mierzcie porównując co potrafię teraz, a co wcześniej.
3 Nigdy, nawet w żartach nie straszcie mnie, że mnie nie kochacie, albo ktoś mnie weźmie, ponieważ taka groźba rujnuje podstawy mojej egzystencji.
4 Odpowiadajcie na moje pytania prawdę. Wszystko co do mnie mówicie przyjmuję dosłownie i na tej podstawie buduję podstawy mojego świata.
5 Oczekuję stale waszego uznania nie tylko za to co mi się udało, ale głownie za to, co próbuję lecz jeszcze mi nie wyszło.
6 Nie wyręczajcie mnie we wszystkim, nie róbcie za mnie tego co ja mogę zrobić choć to będzie trwało dłużej, oczekuję tylko pomocy.
7 Mam ciągłą potrzebę, by z wami wspólnie poznawać świat, zbierać doświadczenia, bawić się, słuchać i czytać bajki. Prezenty i zabawki, telewizja, komputer, nie zastąpią mi potrzeby bycia z tobą i zainteresowania moimi sprawami.
8 Nie okłamuję was celowo, jeszcze tego nie potrafię. Po prostu coś mi nie wyszło i boję się, albo chce zwrócić na siebie uwagę. Niesprawiedliwą ocenę odbieram jako dowód braku miłości do mnie.
9 Nie krytykujcie i nie upokarzajcie mnie przy innych, gdyż utrwalicie we mnie brak pewności siebie.
10 Każdą waszą uwagę i reprymendę przyjmę i postaram się zastosować jeśli zrozumiem co i dlaczego źle zrobiłem, albo jakie mogą być konsekwencje.
11 Kiedy się bardzo upieram zapytajcie dlaczego, może was przekonam i zrezygnujecie z przymusu.
12 Nie oczekujcie ode mnie więcej niż od siebie, skoro jesteście dla mnie wzorem do naśladowania.
13 Potrafię być aktorem, płakać, marudzić ale oczekuję abyście to odkryli.
14 Nie pouczajcie mnie nieskutecznie, stale i niekonsekwentnie ponieważ wasze uwagi przestaję słyszeć.

APEL TWOJEGO DZIECKA

Nie psuj mnie, dając mi wszystko, o co Cię proszę. Niektórymi prośbami jedynie wystawiam Cię na próbę.
Nie obawiaj się postępować wobec mnie twardo i zdecydowanie. Daje mi to poczucie bezpieczeństwa.
Nie pozwól mi utrwalić złych nawyków. Ufam, że Ty pomożesz mi się z nimi uporać.
Nie postępuj tak, abym czuł się mniejszy niż jestem. To sprawia, że postępuję głupio, żeby udowodnić, że jestem duży.
Nie karć mnie w obecności innych. Najbardziej mnie przekonujesz, gdy mówisz do mnie spokojnie i dyskretnie.
Nie ochraniaj mnie przed konsekwencjami tego, co zrobiłem. Potrzebne mi są również bolesne doświadczenia.
Nie przejmuj się zbytnio, gdy mówię "Ja Cię nienawidzę". To nie Ciebie nienawidzę, ale ograniczeń, które stawiasz przede mną.
Nie przejmuj się zbytnio moimi małymi dolegliwościami. Pomyśl jednak, czy nie staram się przy ich pomocy przyciągnąć Twojej uwagi, której tak bardzo potrzebuję.
Nie gderaj. Będę się bronił udając głuchego.
Nie dawaj mi pochopnych obietnic, bo czuję się bardzo zawiedziony, gdy ich później nie dotrzymujesz.
Nie przeceniaj mnie. To mnie krępuje i niekiedy zmusza do kłamstwa, aby nie sprawić Ci zawodu.
Nie zmieniaj swoich zasad postępowania w zależności od układów. Czuję się wtedy zagubiony i tracę wiarę w Ciebie.
Nie zbywaj mnie, gdy stawiam Ci pytania. Ja znajdę informacje gdzie indziej, ale chciałbym, żebyś Ty była moim przewodnikiem po świecie.
Nie mów, że mój strach i moje obawy są głupie. Dla mnie są bardzo realne.
Nigdy nawet nie sugeruj, że ty jesteś doskonała i nieomylna. Przeżywam bowiem zbyt wielki wstrząs, gdy widzę, że nie jesteś taka.
Nigdy nie myśl, że usprawiedliwianie się przede mną jest poniżej Twojej godności. Wzbudza ono we mnie prawdziwą serdeczność.
Nie zabraniaj mi eksperymentowania i popełniania błędów. Bez tego nie mogę się rozwijać.
Nie zapominaj, jak szybko dorastam. Jest Ci zapewne trudno dotrzymać mi kroku, ale - proszę Cię - postaraj się.

10 powodów, by nie bić dzieci

* Bicie dzieci może doprowadzać do fizycznych urazów, takich jak zasinienia, obrzęki, krwiaki podtwardówkowe, uszkodzenia nerwów i złamania kości.
* Bicie dziecka niszczy jego ufność i burzy poczucie własnej wartości. Dzieci znacznie chętniej podejmują zachowania nastawione na współpracę, jeśli łączy je z rodzicami silna więź miłości.
* Bicie dzieci powoduje przekazywanie postawy akceptacji przemocy z pokolenia na pokolenie. Dzieci, które są często bite, uczą się stosowania przemocy.
* Bicie dzieci uczy je, że „silniejszy ma zawsze rację”.
* Bijąc dziecko za złe zachowanie, opiekun traci ważną szansę nauczenia go właściwego sposobu postępowania.
* Strach nie jest skuteczną metodą uczenia dzieci pożądanych zachowań. Bite dzieci zwykle zachowują się dobrze tylko wtedy, kiedy stosujący przemoc dorosły znajduje się w pobliżu.
* Wspomnienia z dzieciństwa osób, które jako dzieci były często bite, są zwykle pełne gniewu i urazy.
* Bicie dziecka jest wyrazem bezsilności, złości i frustracji rodzica, nie zaś edukacją dziecka.
* Dzieci są często bite za zachowania, które nie są „złe” czy „niewłaściwe”, ale wynikają z ich naturalnej potrzeby badania świata, a także z potrzeb związanych z odżywianiem, snem, ruchem czy chęcią zwrócenia na siebie uwagi.
* Dzieci najłatwiej uczą się pożądanych zachowań, kiedy dorośli wyjaśniają im, jak powinny postępować, rozmawiają z nimi oraz własnym zachowaniem dają im przykład odpowiedzialności, troski i samodyscypliny.

www.dzeicinstwobezprzemocy.pl
Dzieciństwo bez przemocy
MIŁOŚĆ JEST NAJWAŻNIEJSZĄ POTRZEBĄ WSZYSTKICH DZIECI.
Jest także istotnym elementem pozytywnej dyscypliny. Im częściej okazujesz dziecku miłość przytulając je, całując i mówiąc mu “kocham cię”, tym bardziej będzie chciało udowodnić, że na nią zasługuje. Miłość pozwala dziecku zbudować pewność siebie i poczucie własnej wartości.
SŁUCHAJ UWAŻNIE TEGO, CO MÓWI TWOJE DZIECKO.
Interesuj się tym co robi i co czuje. Zapewnij je, że silne uczucia nie są czymś złym, jeśli wyraża się je w odpowiedni sposób. Im częściej będziesz to robić, tym rzadziej będziesz musiał(a) je dyscyplinować.

Statystyka strony

Strona oglądana: 1821 razy.

Rejestr zmian

Wytworzył:brak danych, data: brak danych r., godz. brak danych
Wprowadził:Agata Tyska, data: 05.08.2014 r., godz. 23.15
Ostatnia aktualizacja:Agata Tyska, data: 11.04.2016 r., godz. 21.14
Rejestr zmian:
CzasAdministratorOpis zmiany
11.04.2016 r., godz. 21.14Agata TyskaEdycja strony
11.04.2016 r., godz. 21.14Agata TyskaEdycja strony
11.04.2016 r., godz. 21.12Agata TyskaEdycja strony
11.04.2016 r., godz. 21.11Agata TyskaEdycja strony
11.04.2016 r., godz. 21.10Agata TyskaEdycja strony
11.04.2016 r., godz. 21.09Agata TyskaEdycja strony
11.04.2016 r., godz. 21.05Agata TyskaEdycja strony
05.08.2014 r., godz. 23.15Agata TyskaDodanie strony

Copyright

© 2010 Gminne Przedszkole w Zegrzu Południowym
Zawartość merytoryczna: Agata Tyska, e-mail: gpzp@nieporet.pl
Projekt: INFOSTRONY - ADAM PODEMSKI, e-mail: adam.podemski@infostrony.pl
Serwis uruchomiono 1 marca 2010 r.